‘Erica op Reis’, het reisprogramma dat Erica Terpstra sinds 2011 bij Omroep MAX maakt, is momenteel aan het vierde seizoen bezig.

Erica reisde naar landen als Marokko, Cuba en Sri Lanka. Waar ze ook is, ze dompelt zich altijd onder in de lokale cultuur. En dat levert soms markante situaties op.

Wat was een van de meest bijzondere reiservaringen die u voor dit tv-seizoen opdeed?

„In Marokko heb ik geweldig genoten. We begonnen op het grote plein in Marrakesh. Overal staan slangenbezweerders, het verhaal ging dat een van hen een week eerder door zijn eigen slang was gebeten. Ik ben al niet dol op slangen. Maar voor ik het wist, stond ik toch met zo’n ding om mijn hals. Eng! De mensen die ik daar ontmoette waren zo open en hartelijk. We verstonden elkaar niet, maar konden toch lol en respect voor elkaars cultuur hebben. Zo ging ik op theevisite bij Mohammed, die in een grot woont. We klonken onze theekopjes tegen elkaar en riepen alleen maar ‘Erica!’, ‘Mohammed!’, ‘Erica!’, Mohammed!’. Dat is ook een mooie manier van communiceren, toch?”

Uw motto op reis is ‘when in Rome do as the Romans do’. Heeft dat wel eens tot ongemakkelijke situaties geleid?

„Het is zo verrijkend om in andermans cultuur te kunnen duiken, dat ik daar met grote openheid en flexibiliteit in sta. Als een Berber mij in de woestijn een rauw geitenoog aanbiedt, dan eet ik dat. Op mijn leeftijd heb ik gelukkig geen problemen met hoe ik eruit zie op beeld. Aan visagie doe ik niet. Ik draag altijd een zemen lap bij me, die ik in warme landen even over mijn gezicht haal voor we gaan draaien. Natuurlijk zijn er grenzen. In Ethiopië liepen de vrouwen met prachtige kettingen en een lendendoek om hun middel. Meer niet. De cameramensen zeiden tegen me: ‘Nou Erica, do as the Romans do!’ Daar trok ik toch een grens.”

Hoe vindt u het om na een reis terug in Nederland te zijn?

„Soms koud en grauw, maar ik vind het altijd heerlijk om weer thuis te zijn. Voor ‘Erica op Reis’ maak ik minstens zes reizen per jaar. Dat is een cadeautje, ik ben erg dankbaar dat het leven mij het reizen aanreikt. Tegelijk is het hard werken. Naar huis gaan vind ik daarom net zo verrukkelijk! Bovendien begint dan het proces van voice-overs inspreken en beelden terugkijken, waardoor ik volop van de nasleep kan genieten.”